روايات

رواية متيم بحبها الفصل الخامس والعشرون 25 بقلم كنزي ناصر

رواية متيم بحبها الفصل الخامس والعشرون 25 بقلم كنزي ناصر

رواية متيم بحبها الجزء الخامس والعشرون

رواية متيم بحبها البارت الخامس والعشرون

رواية متيم بحبها الحلقة الخامسة والعشرون

“ميان و ليا راحو الحفله و سلمو على ميرا و ادوها الهدايا و راحو قعدو بعدها ليان و فريظه قامو يرقصو و ميرا جت ل ميان “

ميرا: ميان

ميان: ايوه يا ميرا

ميرا: ممكن اطلب منك طلب

ميان: اكيد

ميرا: ازازه الدواء فى العربيه بتاعتى هتلاقيها فى الدرج لانى دايخه جدا و مش قادره

ميان:حاضر دقيقه و هجبهالك اقعدى انتى هنا

ميرا:حاضر

“فعلا ميان طلعت و خدو مفتاح عربيه ميرا”

ميرا:الو

الشخص:هااا

ميرا:هى طلعت اهى

 

 

الشخص:تمام

ميرا:مش هوصيك عليها هاا

الشخص:عيب عليكى

ـــــــ عند وسام ـــــــــ
بقلمى/ كنزى ناصر

وسام:انا كدا خلاص فصلت

احمد:طب هتعمل ايه

وسام:انا هروح بس هعدى اخد ميان و ليان فى الطريق

احمد:ماشى

“و فعلا وسام خرج و رن على ميان بس مبتردش فا رن على السواق اللى معاهم و بعتلو اللوكيشن و وسام بدا يتحرك و راح على هناك “

اما عند ميان فا هى فتحت العربيه و قعدت تدور على الدوا فى الدرج بس ملقتش حاجه و طلعت تلفونها علشان ترن على ميرا بس لقت وسام رن عليها لسه هترن لقت حد خد خبط فيها

زياد و هو بيقوم ميان : احم انا اسف مخدتش بالى

ميان:لاء عادى ولا يهمك

 

 

زياد:هو اما شفتك قبل كدا

ميان:مش واخده بالى والله

زياد:اه افتكرت انتى اللى كنتى مع وسام صح

ميان:اه انا مراتو

زياد:اهلا انا زياد صاحبو او كنت صاحبو

ميان:كنت؟

زياد:اها

ميان:و دا ليه

زياد:لان

“الفون بمقاطعه “

ميان:يلهوى نسيت ميرا عن اذنك انا همشى لان بجيب دواء لصحبتى الو يا ميرا

ميرا:ايوه يا ميان خلاص لقيت الدواء

 

 

ميان:طب الحمد لله لان انا ملقتهوش

ميرا:تمام يلا ارجعى

ـــــــــــ عند ميرا ــــــــــــ

الشخص:انا طلعت بس لقيت فى حد واقف معاها بره

ميرا:حد مين انت غبى

الشخص:والله بتكلم جد

ميرا:طب هم بيعملو ايه طيب

الشخص:معرفش هم قاعدين يتكلمو

ميرا:طب حلو اوى عاوزه صورتين حلوين كدا ينفعو يودوها فى داهيه

الشخص:تمام

 

 

ـــــــــــــــ عند ميان ـــــــــــــــــ

زياد:هااا

ميان:خلاص لقتو

زياد:تمام

ميان: عن اذنك

“ميان مشيت و زياد فضل فى مكانو و خد بعضو و مشى “

زياد: والله ل اندمك عليها يا وسام و احسسك اضعاف اضعاف اللى انا حسيتو

“و بعدها جالو تلفون”

زياد: ايوه يا بص

البص: انت قلت ان وسام ساب القضيه

زياد: اه ليه

البص: بس وسام لسه بيدور ورانا

زياد: اممم بس انا خلاص عرفت اى اللى هيخليه يبطل يدور ورانا

البص: و ايه هو

زياد: السنيوره بتاعتو انا عارفها و بفكر اخليها تشرفنا و ان طلب الامر نخلص عليها و بكدا نكون علمناه درس عمرو ما هينساه

البص: ميضرش

زياد: تمام سيب الموضوت دا عليا و متقلقش خالص

البص: تمام

 

 

“و قفلو مع بعض”

زياد: اهى نهايتك قربت يا وسام و هجيب حق امنيه

ـــــــــــ عند ميان ــــــــــ

“رجعت العيد ميلاد مره تانيه و مكملتش خمس دقايق و وسام جالها و خدنا هى و ليان و و مشيو “

وسام: ها اتبسطى يا قطه

ميان: اه جدا

ليان:يلا بقااا روحونى انا خلاص مش قادره

وسام: بس بس خلااص مروحين اهو

“و رجعو الڤيلا و اتعشو كلهم و بعدها كل واحد طلع على اوضته”

ميان:وسام كنت غاوزه اقولك على حاجه

وسام:ميان:مش قادر بجد اجلى اى حاجه لبكره و دلوقتى يلا ننام

ميان:بس

“وسام خدها فى حضنو و راحو فى النوم جى تانى يوم على ابطالنا “

وسام: انتى انتى بتعملى ايه

ميان: هاا انا انا انا ا ا

وسام: انتى ايه

ميان: بنظره طفوليه كنت بحلقلك دقنك

وسام: نهاارك اسود اى دا

ميان: ايه يا حبيبى

“وسام قام بسرعه على الحمام يشوف وشه “

وسام: اى اللى انتى عملتيه دا

ميان: ما ما ماهو بص انا هقولك

 

 

وسام: هتقوليلى هتقوليلى اى بس الله يخربيتك

ميان: الله شنبك طول فا قلت احلقهولك

وسام: و انتى مالك يا ستى الله

ميان: ما هو بيخربشنى

وسام: لا والله

ميان: اه والله

وسام: تقوليلى و انا احلقو دا انتى عورتينى يا شيخه

ميان: مكنتش اقصد

وسام: اروح الشغل انا ازاى بقااا دلوقتى

ميان: عاااااااااااااااا

وسام: اوف خلاص خلاص بس

ميان: لاء

وسام: يعنى انتى اللى غلطانه و كمان زعلانه

ميان: ما انت بتزعقلى

وسام: ما انتى غلطى

ميان: ما انت اللى سايب شنبك اللى عامل زى القنفد دا يشوكنى

وسام: طب اعمل ايه انا دلوقتى

 

 

ميان: صالحنى

وسام: كمااان

ميان: اه

بقلمى/كنزى ناصر

وسام: يا رب صبرنى
معلش يا حببتى انا غلطان انا حيوان انى محلقتش شنبى بعد كدا هحلقو حاجه تانى

ميان: لاء

وسام: مش عارف انا بس اى اللى وقعنى الوقعه دى بس يا ربى ما انا كنت

ميان: كنت اى؟

وسام: كنت عايش حياه بائسه يائسه من غيرك والله يا روحى

ميان: اها حصل

وسام: روحى يا شيخه روحى بدل ما اساوى وشك بالبلاط اللى واقفه عليه دا

ميان: بقا كدا

وسام: اه

ميان: طيب

” طلعت و قلت عليه باب الحمام من بره “

وسام: يا بنت المجانين

ميان: اغلط اغلط شوف مين بقا هيخرجك من عندك

 

 

وسام: حبيبتى افتحى

ميان: لاء

وسام: انا متأخر على الشغل

ميان: احسن

وسام: طب عشانى طيب

ميان: برضو لاء

وسام: دا انا جوزك حبيبك

ميان: محصلش

وسام: افتحى بدل لو طلعتلك هغزك افتحى يا بت

ميان: جاتك بته اما تبتك هو انا بلعب معاك فى الشارع

وسام: طب حببتى افتحى و اعملك اللى انتى عوزاه

ميان: مهما كان

وسام: اه

ميان: طب طلقنى

وسام: نعععععم

ميان: اه طلقنى

وسام: افتحى يا بنتى و ارحمينى

 

 

ميان: مش هفتح

وسام: طب يلا يا روحى بقا علشان الشغل

ميان: هااا هطلقنى ولا

وسام: حاضر افتحى و انا هطلقك اول ما اطلع من هنا على طول

ميان: طب انا مش مصدقاك

وسام: طب اعملك اى طيب

ميان: طلقنى دلوقتى

وسام: مش هينفع و انا فى الحمام حرام

ميان: امممممـ خلاص ماشى بس اول ما تطلع طلقنى

وسام: حاضر

ميان: عاااااااااااااااا

وسام: يلهواااااااى بتعيط لى دلوقتى

ميان: علشان انت هطلقنى

 

 

وسام: مش انتى اللى عاوزه كده

ميان: عااااااا اخص عليك اهئ اهئ اهئاهئ بعد كل اللى عملتو علشانك عاوز ترمينى فى الشارع يخسارت سنينى اللى عشتها معاك

وسام: سنين ايه يا ام سنين احنا لسه متجوزين من شهر

ميان: و عاوز تسبنى و تنزل

وسام: تعالى يا ركان شوف ابوك

وسام: ابو مين و ركان مين

ميان: انت ابو ركان

وسام: لا والله

ميان: اه خليه يجى يشوف ابوه اللى هينزل و يسيب امو فى الشقه لوحدها

وسام: دا على اساس ان انتى يتخاف عليكى اوى يعينى

ميان: لا والله

وسام: دا الخدم يخافو منك يا شيخه

ميان: انا عاااااااااا

وسام: خلاص خلاص مش هنزل بس افتحى بقا علشان انا سقعت

ميان: اممممـ خلاص خلاص صعبت عليا هفتحلك

“وسام و هو مشعلقها من قفاها “

 

 

وسام: بقا انا يتعمل معايا كدا

ميان: عااا معملتش بريء يا بيه

وسام: امممممـ عاوزه تطلقى صح

ميان: يلهوى دا مين اللى قال كدة دا

وسام: امى

ميان: لاء مقدرش ابعد عنك دا انت جوزى حبيبى ابو عيالى

وسام: امممممـ هسامحك المرادى بس

ميان: حبيبى تسلم يا رجولك

وسام: يلا انجرى بقا اعمليلى كبايه قهوه لحد ما اخلص هدومى

ميان: و دا لى ان شاء الله فاكرنى الخدامه الفلبينيه اللى
جبهالك

وسام: انا قلت لسان امك دا مش هيتعدل غير لما اقصهولك

ميان: لاء و نبى خلاص

 

 

وسام: تعليلى يا ام ركان

“و طلع يجرى وراها و يضربها بالمخده و بعدها تعبو و جهزو و نزلو فطرو مع العيله “

الجد:مالك جاى انهردا هو و مليكه

وسام:بجد

الجد:اها و عاوزكو تكونو موجودين انهردا

وسام:بس انا عندى شغل هحاول اجى بدرى انهردا

الجد:تمام

يتبع…

لقراءة الفصل التالي : اضغط هنا

لقراءة الرواية كاملة اضغط على : (رواية متيم بحبها)

اترك تعليقاً

لن يتم نشر عنوان بريدك الإلكتروني. الحقول الإلزامية مشار إليها بـ *

زر الذهاب إلى الأعلى