Uncategorized

رواية فاطم الفصل الثاني 2 والأخير بقلم سارة محمد

 رواية فاطم الفصل الثاني 2 بقلم سارة محمد

رواية فاطم الفصل الثاني 2 بقلم سارة محمد

رواية فاطم الفصل الثاني 2 والأخير بقلم سارة محمد

ماما : دا ابنى ولسا هتقول محمود..
انا بسرعه : احمد…احمد..يماما..
انا قولت احمد لأنها شافتنى النهارده وعرفتنى ودا وترنى وخوفنى.. انها تعرف ان انا الى قعدت معاها اول مره مش اخويا..
بس المشكله هنا ان ماما وقتها ضحكتلى ضحكه كدا من القلب مليانه حياه ممزوجه ببعض من الكسوف..وفهمت ان العروسه عجبتنى وانى عاوزها ليا????..
ماما : مش هنسيب العرسان يقعدو مع بعض بقا ولا ايه..
اومال فين العروسه ؟!
بصيت لقيتهم فامو وبعدها هى جات وهى باصه ف الأرض وقعدت..
انا : لعلمك..
فاطمه : بص بقا لعلمك انت..
انا : اه كملى..
فاطمه : متكمل انت…
انا : مش انا ..
فاطمه : مش انت متكمل..
بص بقا مش انا العروسه..
اه والله..
انت مش جايلى انا صح ؟!
انا : اومال مين العروسه ؟!
فاطمه : اختى..اختي هايدى ..بس هى دماغها اتفتحت النهارده وانتم جيتم..فهتتجوز واحده دماغها مفتوحه ازاي؟! . هاا قولى ازاي؟!.فطلعونى بدالها..ف انا طلعت بالغلط..فاهم حاجه؟!
اصلا انت مسقطنى النهارده ؟! انت نسيت..
وكابب عليا القهوه ومبوظلى هدومى..
بصيتلها وفضلت اضحك…اضحك…
هى : انت بتضحك عليا..
وانا صوتى جاب اخر الشارع مش قادر ابطل ضحك…
ماما : لولولولولو لى…
الف مبروك…اد كدا العىوسه هجبتك يحبيبي وانبسطت .. اخير بقا هفرح بيك واشيل عيالك…
احنا موافقين من دالوقت ومستنين ردكم ..
يالا يا احمد..
انا : يالا اى يماما..
ماما : يالا يحبيبي نمشى ولا انت علشان العرويه عجبتك هتبات هنا…
واحنا نازلين ع السلم ..
ماما : انت لسا بتضحك…
العروسه قمر بصراحه..
فاطمه احلي من هايدي احسن انهم طالعولنا فاطمه مش هايدى…
متكلمتش مع ماما ف حاجه خالص لانى متأكد انها مش هتوافق اصلا..
بعدها ليومبن لقيت حد بيخبط ع باب مكتبي..
انا : ادخل..
بصيت لقيتها..
خير يا فاطمه..
فاطمه: انت حفظت أسمى..
انا : اه طبعا. بعد كل دا لازم احفظه..
طيب ممكن اسألك سوال…
انا : اسألى..
فاطمه : هو انا المفروض اوافق عليك ولا لاء..
انا : الى انتي عوزاه ..
فاطمه : يعنى مثلا لو رفضك..
روحت رافع راسى وباصصلها..
هى : مثلا بقول مثلا..
هتسقطنى؟!
مش بتكلم ع امتحان العملى الى فات الى شيلتهونى ..بتكلم ع ال بعد كدا..
انا : احتمال ..
كنت حابب ارعبها مش عارف ليه..في جواها روح طفله عاوز اشوفها اكتر. 
فاطمه : بس مش كدا ظلم؟!
انا : ظلم ليه؟!
فاطمه : علشان اهلى عاوزني اتجوزك وبيقولولى طلعيلنا فيه عيب واحد …وانا مش عاوزه..
انا : خلاص بقا يبقا هتسقطى..
فاطمه : طيب مفيش حل تانى؟!
انا :  كنت عاطيلها ضهرى واديرت ببطئ مره واحده وقولتلها ..
عاوزه بوكيه الورد لونه ايه يفاطمه صحيح؟!
هوب ملقيتش فاطمه اصلا…
يفاطمه..يفاطمه فوقى الله بخربيتك مش هخطبك خلاص..
جبت ازازه ميا ورشيت ع وشها…
بدءت تفتح عينهيها بعدها بثوانى..
انا: انتى كويسه…
فاطمه : انت غرقتنى بالميا!!
انا : دا كل الى همك؟!
فاطمه : انا مبحبش حد يفوقنى بالمنظر ده…
انا : اومال افوقك ب ايه..ب بصله؟!
فاطمه : بصله؟!
فى اختراع اسمه برفيوم..
انا : انا غلطان اصلا اني عبرتك..
فاطمه : نعم!!
انا : اممم.انتى كويسه دالوقت؟!
فاطمه: اه باين كدا…
انا : نكمل كلامنا بقا …
فاطمه : لا انا تعبانه وعاوزه اروح..
انا : طيب اروحك لو تعبانه؟!
فاطمه : تروحنى ليه كنت تقربلى ايه؟!
انا : خطيبك. ..
بلعت ريقها وقالتلى..
لاء..لاء..ومشيت..
ماما : أهل العروسه وافقو وهنروح بكره نجيب الدهب..
انا : عروسه مين يماما..
ماما: يا ابني هتجننى زي اخوك ولا ايه..
فااطمه…
انا : اه يماما…
وحسيت ان الموضوع بدء يدخل ف الجد. فعلا..
وروحنا تانى يوم زحبنا الدهب فعلا ..وحددنا يوم الخطوبه وهي جابت الفستان وانا جبت البدله..
بس في حاجه غلط..
ازاى ده كله حصل بالسرعه دي..
واشمعنا البنت دي…
يوم الخطوبه …
يالا لعروسه لفي …
لفى بقا يعروسه…
لفت..وقتها شوفت حاجه عظمه كدا…مش عروسه لا…
كانت لابسه فستان ابيض..مديتلها ايدى واديتها بوكبه الورد الأحمر..
وكنت مبسوط..بس كنت حاسسها زعلانه..كانت مكشره ومبتتكلمش..
او مخطوبه غصبانيه..
هو اه كل حاجه حصلت بسرعه بس انا شكلى حبيتها فعلا…
واحنا ف العربيه..
مالك ؟! 
مبردش..
انا : مبترديش ليه…
وقف هنا لو سمحت..
خليت السواق يوقف العربيه…
وفتحت الباب..
انزلى..
بصيتلي وقالتلي ف ايه؟!
انا : انزلى بس..
انا : شايفه القمر ده ؟!
هى :اه..
حلو؟!
هي : طبعا؟!
انا : انتى النهارده احلى منه…
شايفه البخر الى قصادك ده ؟!
هى : اه..
انا : كبير اد اي!
فاطمه : كبير جدا..
انا بحبك بقا ع اد م البحر دا مهو كبير…
بصيتلى بدهشه وقالتلى بتحبنى ؟!
انا : اومال اهبل زيك وهخطب حد مبحبهوش..
بصى يفاطمه بدءت اصدق اكتر بالقسمه والنصيب ..
من اول مره شوفتك فيها احد دالوقت..
انا مكنتش انا العريس..كان المفروض اخويا تؤامى..بس حصل ظروف وانا الى جيت مكانه غصبن عنى..
وانتي حصل معاك نفس الشيئ …
اشمعنا انا..واشمعنا انتى…
ايه الحكمه من كدا..
تتوقعى ايه ؟!
فاطمه : النصيب..
انا : النصيب ياعه مبيدق بابك يفاطمه مبيستناش اذن..
حبتينى بقا…؟!
فاطمه : من ساعه منتيجه الامتحان طلعت ولقيتني ناجحه..
انا : بس كدا دا الى انتى فكراهولى حلو.!؟
فاطمه بضحك : لا طبعا..
انا : طيب ايه هنروح الخطوله ولا نهرب ؟!
فاطمه بضحك : نهرب
(النصيب والحب مبيستأذنوش يا ساده..دول بيخطفوا)
تمت…
لقراءة باقي فصول الرواية : اضغط هنا
نرشح لك أيضاً رواية عنيد غير حياتي للكاتبة لبنى عبدالعزيز

اترك تعليقاً

لن يتم نشر عنوان بريدك الإلكتروني.

زر الذهاب إلى الأعلى