Uncategorized

رواية قربان الجن الفصل الثالث 3 بقلم هنا عادل

 رواية قربان الجن الفصل الثالث 3 بقلم هنا عادل
رواية قربان الجن الفصل الثالث 3 بقلم هنا عادل

رواية قربان الجن الفصل الثالث 3 بقلم هنا عادل

وقبل ما تصرخ نغم سمعت صوت فى ودنها متخافيش وبلاش تحكي لحد حاجة 
حاولت نغم تتعامل طبيعى وهى بتضغط على نفسها واعصابها يعنى ايه بنت عندها 10 سنين يحصل معاها حاجات زى دى وتستحمل انها تحتفظ بيها لنفسها 
فات اليوم ونغم سرحانة معظم الوقت 
ودايما فيه صدى اصوات فى ودانها وهى مش عارفة حتى تفسر هى بتسمع ايه 
ام نغم..ايه يانغم عاملة ايه دلوقتى 
نغم ..كويسة ياماما 
ام نغم ..فى مدرسة بكرة يعنى ؟
نغم ..اه طبعا هروح..انتى عارفة انا مش بحب اغيب من المدرسة 
الاب..والله يا ام نغم انا قلقان يكون اللى بيحصل معاها والكوابيس دى بسبب اللى الشيخ عمله 
الام..لا ياراجل مش معقول يعنى هيساعدنا فى اننا نلاقى الحرامى اللى بيسرقنا وهيأذيلنا بنتنا 
ده حتى قال البنت دى مكشوف عنها الحجاب يبقى ازاى هيرضى يأذيها 
الاب..ولو مش هو اللى اذاها .. يمكن بسم الله الرحمن الرحيم اللى قالولها على الحرامى ودلوها عليه هما دول اللى مأثرين عليها 
الام..لا متكبرش الموضوع هى البت بلسانها اهى قالت انها كويسة وزى الفل 
الاب ب استسلام ..طيب انتى ادرى بعيالك بقى 
انا هقوم اريح شواية الاكل كبس على نفسي ودماغى تقلت 
ام نغم ..ماشى يا خويا وانا هخلص المطبخ واجهز ساندوتشات العيال وادخلهم يناموا وبعدين احصلك بقى 
الاب…الله يعينك علينا 
كانت علاقتهم كويسة وكانوا دايما بيفتكروا ذكر الله لكن عيبهم انهم كانوا بعيد عنه اه بيتكلموا عن الحلال والحرام لكن كانوا دايما يمشوا على سطر ويسيبوا سطر تانى 
دخلت نغم اوضتها تكتب الواجب اللى كانت واخداه قبل ما تغيب من المدرسة 
واخواتها فى اوضتهم بيخلصوا اللى وراهم للمدرسة والام فى المطبخ بتخلص المواعين وبتجهزلهم الساندوتشات بتاعت المدرسة 
خلصت الام كل اللى وراها ودخلت اوضة الاولاد وعملت معاهم الجدول بتاع الكتب وحطيت الساندوتشات فى الشنط بتاعتهم واطمنت انهم خلصوا كل واجباتهم ودخلتهم سرايرهم وطفيت النور وخرجت لأوضة نغم اللى ملتفتتش للباب لأنها كل شواية تسمع صوته بيتفتح وبيتقفل وتبص متلاقيش حد وكأنهم كانوا بيلعبوا معاها او بيعودوها على وجودهم 
الام..ايه يا نغم ياحبيبتى انت مركزة اوى كده 
نغم بخضة ..ايه ده يا ماما دخلتى امتى مخدتش بالي
الام..غريبة مع صوت باب اوضتك بيعمل فرح يعنى لما بييجى يتفتح ولا يتقفل 
طبعا خلاص نغم كل اللى هيحصل معاها هتحتفظ بيه لنفسها علشان كده رديت على امها ..معلش يا ماما كنت مركزة فى الكتاب اللى قدامى انا كنت ناسية انى ورايا واجب محتاج يتعمل 
الام..طيب خلصتى ولا لسه ؟
نغم ..قربت اخلص 
الام..طيب اقعد معاكى لحد ماتخلصى بقى 
نغم..لا ياماما قومى انتى نامى انا هخلص وانام علطول انا قربت اخلص كمان 
الام..طيب ياحبيبتى لو عوزتى حاجة صحينى ..وانا هحطلك ساندوتشاتك فى شنطتك بقى وهفردلك بطانيتك على السرير خلصى ونامى علطول 
لو خايفة سيبي النور والع او صحينى اجي انام جنبك
نغم..شكرا يا ماما..متقلقيش انا كويسة 
الام..تصبحى على خير ياحبيبتى 
نغم ..وانتى من اهل الخير ياماما
كانت نغم فعلا مشغولة باللى بتعمله لحد ماسمعت صوت جنبها لفت انتباهها له لما نور الاوضة انطفى 
بصيت نغن لمصدر الصوت شافت الجنية اللى ملامحها مش موجودة 
وبرغم انها مش اول مرة تظهرلها لكن خافت زى اول مرة تشوفها 
الجنية…ميعاد خروجك للمدافن دلوقتى
نغم بخوف..انا بخاف ..ومش هعرف اروح لواحدى دى بعيدة 
وماما وبابا لو عرفوا انى خرجت هيضربونى 
الجنية..محدش هيحس انك خرجتى ..ومش هتروحى لواحدك انا معاكى لحد هناك..ومش ه
تحسي انها بعيدة
هو انتى مش عايزة تساعدى غيرك
نغم ..حاضر 
الجنية ..الورقة اللى هتقري اللى فيها تخلى بالك منها علشان دى سبب مرواحك للمكان ده ولو مش عايزة تروحى هناك تانى يبقى نفذى المطلوب منك
نغم ب استسلام..حاضر
اخدت نغم الورقة واتسحبت خرجت من البيت ب بيجامتها الطفوليه اللى تخلى اى حد يشوفها يفكرها بنت تايهة من اهلها ومش عارفة ترجع بيتها محدش يعرف ان ماشى معاها 7 من الجن محاوطينها للمشوار اللى هى رايحاه ويمكن اكبر من كتير فى السن يخافوا يروحوا المقابر فى وقت زى ده من الليل
نغم ماشية وهى مرعوبة المنظر بليل فى داخلة المدافن مرعب ويقبض القلب ودى طفلة لكن من كتر الرعب اللى حساه كانت دقات قلبها مش مساعداها حتى تنطق بحرف 
وعلى مدار مشيها داخل المدافن وهى بتحاول تقرا الاسامى اللى مكتوبة على نور القمر بتحس ان فيه ناس واقفة بين كل مقبرة والتانية وبمجرد مرورها من عند المقبرة اللى بتشوف عندها حد واقف بتكتشف انه مجرد خيال ومفيش حد
اخدت وقت وهى قلبها واجعها من الخوف لحد ما وصلت للمقبرة المقصودة عدوى الجزار 
قعدت قدامها وكانت دموعها بتنزل على خدها فى هدوء بسبب خوفها من اللى بيحصل 
مسكت الورقة اللى معاها فتحتها وبتحاول تقرا اللى فيها وهى مش فاهماه ولأنها مش جمل كاملة كانت عبارة عن حروف وارقام وكانت مش عارفة تجمع من المكتوب جملة على بعضها 
لكن اول ما خلصت كل اللى فى الورقة 
ظهر قدامها شخص بشرته بيضا زى التلج مش باين منه غير وشه وباقى جسمه ملفوف كأنه كفن 
وبصوت مخيف انا عدوى الجزار اقدم دجال ومسخر للجان 
بعتوكى انتى ليا علشان تخرجى من جوفى الاعمال والاسحار اللى ادفنت جوايا من وقت موتى 
مكانش هينفع حد غيرك يفك الاعمال المطلوب فكها علشان اللى اشتغلوا معاه معندهوش القدرة انه يتواصل معاهم او معاية 
وسكت عدوي وفجاءة لقيت الكفن من عند بطنه بينزل دم اسود ومع الدم ده نازل مش حجاب ولا اتنين ده اكتر من 20 حجاب وكلهم للاسف جواهم اعمال واسحار نجسة كلهم جواهم اذى وعقد ومرض وموت لناس كتير كانوا عمرهم ماهيقدروا يوصلوا للأعمال دى لولا ان مهران عرف قدرات نغم وحاول يقنع الجن اللى وصلهم عن طريقها يقنعوها بانها تفك الاعمال دى من غير ما تعرف انه هو اللى ورا كل اللى بيحصلها خوف من انها تروح تحكى لحد او تجيب سيرته مع اهلها 
كانت نغم بتشوف المنظر المرعب ده و بتتمنى انها تصرخ لكن معندهاش القدرة 
كانت الجنية شايفاها وشايفة كل اللى بيحصل لكن سايبة نغم تحس انها لوحدها 
وبصوت الجنية ..خدى الحاجات دى وديها للمارد فى نص البحر 
وهنا اختفى عدوي من قدام نغم
نغم ساكتة وبتلم حجاب حجاب من على الارض من وسط الدم وهى خايفة وقرفانة وبتتمنى حد ينقذها 
لكن لا مفر من اللى بيحصلها 
مشيت نغم فى طريق اول مرة تمشى فيه ومتعرفش هى ازاى ماشية فيه لكن كان اللى مسيطر على حركتها هى الجنية اللى متبعاها 
لحد ما وصلت قدام البحر 
واول مرة كانت نغم توصل لشاطئ بحر عند المقابر 
دى مكانتش تعرف من الاساس ان المقابر بدايتها او نهايتها عند البحر 
لكن مطالش الاستغراب كتير وشافت نفس المارد اللى بيظهرلها فى البحر وقدر يسحبها لوسط البحر علشان تقف قدامه برعب وتمد ايديها بكل الحجبة اللى لقيتها واستغرابها بيزيد اكتر واكتر ان مفيش ولا واحد وقع من ايديها وهى فى وسط البحر ده ولا واحد منهم حتى مبلول من المياه 
المارد بصوت جهوووورى…فى كل ليلة على مدار 20 ليله هتحلمى ب اسم و مكان وصورة لأنسان مكتوب اسمه فى الورق اللى انتى جبتيه دلوقتى 
ومع كل حلم تصحى منه فى النهار تروحى لصاحب الاسم والصورة والمكان وتقوليله غرضك انقضى
فاهمة يانغم
نغم …فاهمة ..فاهمة بس انا تعبت 
المارد..لسه بدرى يا نغم احنا معاكى سنين عمرك الجاية كلها ومدام مبتأذيناش مش هنأذيكي
واللى انتى بتعمليه ده لو خير لحد فهو اللى طلبه 
ولو شر لحد فهو كمان اللى طلبه 
احنا وانتى مسخرين 
وانتى ليكى قدرات هى اللى وصلتنا ليكي 
وعن طريقك هننفع وهنضر اللى يستاهل 
خليكى عارفة ان عمرك كله انتى عايشاه معانا مش مع عيلتك وبس
هتكبرى قبل عمرك بوجودنا معاكى هتوصلى للى هتطلبيه وهنوصل للى عايزينه منك 
احنا سر فى حياتك حافظى عليه واوعى تحكي عنه لحد علشان ساعتها مش هتعرف الاذى اللى هيظهر فى حياتك هيبقى جايلك من اى اتجاه 
بكرة يانغم اول ليلة فى ال20 ليلة اوعى تنسى اسم او مكان او صورة اوووعى 
نغم..يعنى انا هفضل اشوف الاشكال اللى تخوف دى طول عمري؟
المارد..هتتعودى على شكلنا وعلى صوتنا وعلى وجودنا حواليكي 
هتشوفينا بهيئتنا وصورتنا اللى بتخوفك
وهتشوفينا فى امك وابوكى وهتشوفينا فى اخواتك
لكن الطلبات المطلوبة منك مش هتسمعيها غير وانتى شايفانا على هيئتنا وشكلنا 
استعدى لأول ليلة يانغم.
يتبع ……
لقراءة الفصل الرابع : اضغط هنا
لقراءة باقى فصول الرواية : اضغط هنا

اترك تعليقاً

لن يتم نشر عنوان بريدك الإلكتروني.

زر الذهاب إلى الأعلى