Uncategorized

رواية حياة الفصل الخامس 5 بقلم روان عاطف ومريم صابر

 رواية حياة الفصل الخامس 5 بقلم روان عاطف ومريم صابر

رواية حياة الفصل الخامس 5 بقلم روان عاطف ومريم صابر

رواية حياة الفصل الخامس 5 بقلم روان عاطف ومريم صابر

بدأت الحفله و المعزومين و صحاب أدهم وصلوا 
يوسف وصل للعنوان اللي كتبهولو أدهم و لقاها ڤيلا كبيره تشبه القصر 
هاني شاف يوسف جاي من بعيد و راح عشان يحذره بنفسه أدهم وقف في طريقه و قاطعه 
أدهم : “رايح فين يا هاني”
هاني بتوتر : ” يابني ياللا…….يالا عشان نرحب بيوسف دا اول مره يجيلنا “
أدهم : ” طب يلا بينا يلااا يا جمااعه ” 
و دخل يوسف القصر و الكل انتباهم انجذب ليوسف و لشياكته 
أدهم : ” كنت هزعل أوي لو مكنتش جيت يا يوسف “
يوسف : ” أنا مرضتش أكسفك بس عشان أول مره تطلب مني طلب يا أدهم ” 
أدهم : ” تسلم يا يوسف “
هاني :” نورت يا يوسف ” 
يوسف : ” بنورك دي اول مره نتقابل فيها مش كدا ! “
هاني : ” و مش آخر مره ان شاء الله “
و سلمو حازم و كمال علي يوسف و مشيو
فضلوا يوسف و هاني و أدهم يتكلموا و يرغو و يضحكو 
في مكان تاني في الحفلة 
منى : ” شايفه يا ياسمين الولد اللي واقف هناك دا مع أدهم و هاني ! ” 
ياسمين : ” و هوا انا اعرف أدهم و هاني منين عشان اعرف يوسف يا هبله”
منى : “اللي لابس قميص ابيض و منقط اسود يا ستي “
ياسمين : ” اهاا ماشاء الله شكلو محترم و ابن ناس ” 
منى : “تعالي بقا اعرفك عليه “
ياسمين : ” لا طبعا انتي عبيطه يا بت ” 
منى : ” ليه يا بنتي (و مسكت ايديها و شدتها ) يلا بس “
ياسمين بثباات : “قلتلك لا و إلا همشي بطلي يا منى “
رقية : ” خلاص بقا يا منى سيبيها براحتها ” 
ياسمين : ” قوليلها والنبي ” 
منى : ” خلاص تعالي انتي يا رقيه”
رقية : ” هوا اي حد و خلاص منى اعقلي و اقعدي ساكته ” 
منى بتذمر : ” حاضر “
هاني لمح منى واقفه مع البنات راح يسلم عليهم 
هاني : ” ازيكو يا بنات ” 
منى : ” فاين و انتا “
ياسمين : ” تمام يا هاني ” 
رقية : ” الحمدلله” 
هاني : ” أنا الحمدلله والله..مش عايزين أي حاجه محتاجين حاجه..انا في الخدمه والله “
منى بابتسامه : ” لا ميرسي” 
هاني : ” أحلي ميرسي دي ولا ايه “
ياسمين : ” بعد اذنك يا هاني….أنا رايحه الجنينة هشم هوا شويه في الهدوء اللي بره حد فيكو جاي معايا ” 
رقيه : ” خديني معاكي..مش هتيجي يا موني ! ” 
منى : ” لا انا هقعد في الحفله شويه ” 
هاني بهزار : ” اه احسن يلا هش هش ” 
ياسمين بضحكه خبيثه : ” يلا يا رخم ” 
طلعو ياسمين و رقيه للجنينه و قعدو يتكلمو بره و يضحكو
هاني بابتسامه : ” علي فكره انتي منوره اوي انهاردا ” 
منى : ” ميرسي والله ” 
أدهم : ” هااااااااااااااني ” 
هاني : ” يادي النيله هوا دا وقتك….بعد إذنك يا منى اما اشوف الاخ دا ” 
منى بضحكه : ” ههههه اتفضل يا هاني “
هاني : “نعم يا سيدي “
أدهم : ” شوف يوسف يا سيدي مش عايز ياكل ولا يشرب ” 
هاني في نفسه : “انتا مناديني عشان كدا يا تافه ” 
هاني : ” ليه بس يا يوسف دانتا في بيت اخوك يا عم ” 
يوسف : “شكرا والله ما عايز انا واكل و شارب و كلو تمام انا جيت اقضي معاكو وقت بس”
أدهم : ” والله منورني يا يوسف “
يوسف : ” تسلم والله انا طالع في الهوا بره شويه “
هاني : ” خدني معاك يا عم”
يوسف و هاني طلعو في الجنينه 
يوسف شاف ياسمين بتضحك و بيحاول يداري عينيه : ” ما شاء الله ما شاء الله…ايه دا يا هاني الجمال دا ” 
هاني : ” فين يا عم دا مش شايف حاجه ” 
يوسف شاور عليها : ” اهو يا سيدي ” 
هاني : ” ياسمين !! انتا احول ! ” 
يوسف : ” بس يا جزمه اكتم “
هاني و كتفه بكتف يوسف : ” ماشي يا عم ساكتين اهو…بس ايه بقا القلب اشتكى ولا ايه ” 
يوسف : ” هههههه شكلو كدا ” 
هاني مسك ايد يوسف : ” طب تعالى بقااا “
يوسف : ” رايح فين يخربيتك ” 
هاني : ” بخ….اناااا جييت “
ياسمين بابتسامه : ” يا ساتر يا رب ” 
رقية : ” ضلمت البيت والله ” 
هاني : ” ليه بس دا انا نسمه و ابو نسب كمان ان شاء الله ” 
يوسف : ” مساااء الخير يا جماعه معلش انا معرفش ان هاني رخم اوي للدرجه دي “
ياسمين : ” انتا لسه متعرفش حاجه دا أقل حاجه تتقال عليه الرخامه ” 
هاني : ” لا يا شيخه ! والله دانا عسسل “
يوسف ناظرا لياسمين : ” اااه والله دانتا عسل اوي يا هاني”
ابتسم يوسف لياسمين و عمت لحظة صمت 
هاني : ” اسكيوزمواه يعني اعملو اعتبار لوجودي ” 
ياسمين : ” انتا ايه اللي جابك يا بتاع انتا سايب منى لوحدها ليه ” 
هاني : ” يانهار ازرق انا ازاي اسيبها واقف معاكو دا انا غبي اوي”
ياسمين : ” انا قلت كدا محدش صدقني ههههه”
يوسف : ” ههههههه و ربنا مصدقك “
منى : ” عو…..اناااا جيييت ” 
رقية : ” يخربيت كدا…نفس السئاله ” 
و ضحك الجميع 
هاني و هوا باصص لمنى : ” أحلى سئاله دي ولا ايه “
يوسف خبط كتف يوسف و همسله : “يابني اتقل شوية انتا واقع كدا ازاي “
هااني : ” احم احم خليك ف حالك بس و بص هناك”
يوسف : ” طيب بعد إذنكو يا جماعه مش هنتقل عليكو اكتر من كدا يلا يا هاني “
هاني : ” ليه بس ما تخليني شويه ” 
رقيه : “دا هيطلع عينك يا يوسف “
يوسف شد هاني من دراعه و قال : ” هههه منا عرفت 
يلا ياا تلم سلام يا جماعه ” 
هاني : ” يوووه يا يوسف مش سايبني براحتي يا أخي “
يوسف : ” لا دانتا مصيبه مينفعش تتساب كدا ” 
هاني : ” اه صحيح يوسف لازم تمشي من الحفله ” 
يوسف : ” هوا انتي اللي…….”
هاني : ” ايواااا و اسمع كلامي أدهم مش طيب ابدا و مش هيسيبك ف حااالك” 
أدهم : ” وااقفين لوحدكووو لييه “
هاني : “مفيش يا سيدي كنا واقفين في الهوا شويه ” 
أدهم : ” طب يلااا عشان ناكل حاجه مع بعض يلا يا يوسف و اوعي تتكلم ” 
يوسف : ” ههههه ماشي يا عم “
هاني : ” يلا بينا ” 
و عدا ساعتين و الشباب قعدو قعدة حلوه و بيتكلمو و يضحكو و الغريبه ان ادهم منفذش خطتو و مأذاش يوسف و لا سوأ سمعتو زي ما كان بيقول 
و هاني قاعد قلقان في اي لحظه ادهم ممكن يغدر بيوسف 
هاني : ” اومال فين حازم و كمال يا أدهم “
أدهم : ” شكلهم بيتكلمو مع بعض برا “
هاني : ” هروح اناديهم يقعدو معانا و اجيلكو ” 
أدهم : ” تمام ماشي ” 
و طلع هاني برا و شاور ليوسف من برا عشان يقوم يمشي 
يوسف : ” طب يا أدهم انا هستأذن بقا عشان اتأخرت ” 
أدهم : ” ليه بس خليك شويه”
يوسف : ” معلش مش هينفع اتأخر علي والدي اكتر من كدا….يلا اشوفك ف الجامعه ” 
أدهم : ” تمام يلا سلام ” 
يوسف ف طريقه للعربيه جاتله رساله من هاني 
بيقولو فيها 
<< استناني عند الكورنيش وحياااات ابووك عشان افهمك كل حاجه يا يوسف هحصلك كمان ساعه عشان أدهم ميشكش>> 
رجع هاني من بره و نادي على حازم و كمال و قعدو جمب أدهم 
هاني : ” ايه دا هوا مشي !! “
أدهم : ” اه “
حازم : ” احسن دا انا مبحبوش”
كمال : ” انتا منفذتش خطتك ليه يا أدهم “
هاني : ” اه صحيح منفذتش ليه يا أدهم هوا صعب عليك ولا ايه ” 
أدهم : ” مش عارف “
هاني : “يعني ايه مش عارف يا عم انتا “
أدهم : ” والله ماعرف انا خدني الكلام معاكو مع اني كنت فاكر الخطه و اني انفذها بس مش عارف في ايه ” 
هاني في نفسو : ” اه يا خوفي منك و من كلامك يا غدار “
هاني : “عالعموم انتا عارف اني ضدك في اي حاجه غلط تعملها يا أدهم يريت تبطل أذيتك للناس عشان ربنا ميسلطش عليك اللي يإذيك ” 
أدهم كان متأثر بس مش مبين دا لشلته و قال لهاني بانفعال : ” اسكت يا هاني اسكت خاالص الواد يوسف دا انا حطه ف دماغي “
حازم مقاطعا: ” اومال ايه اللي منعك عنو انهاردااا “
أدهم بانفعال : ” قلتلكو معرفش اكتمو بقا “
في مكان تاني 
في الجنينه 
رقية : ” هاني دااا رخم اوي والله “
منى : ” والله حرام عليكو دا طيب”
ياسمين : طيب !! سبنالك الطيب ياختي ” 
رقية بخبث : ” بس ياختي انتي كمان …مشفتيش يوسف كان باصصلك ازاي !! ” 
منى : ” الله الله الله و انا كنت فين لا احكووولي اللي حصل بالظبط بقا “
ياسمين بخجل : ” بس بقااا والله شكلو طيب ” 
منى برخامه : ” طيب !! سبنالك الطيب ياختي “
رقيه و مني :” ههههههههههههههه”
ياسمين : ” طب يلا عشان نمشي احنا اتأخرنا الساعه بقت 12 “
رقيه : ” يلا يا ياسمين ” 
منى : ” يا بنات خلونا شويه “
رقيه : ” يا بت ورانا مذاكره و ورانا امتحانات مينفعش كدا ” 
منى : ” طب يلا ” 
البنات دخلو جوا عشان يسلمو علي صحابهم و يمشو…
جوا القصر ياسمين قابلت دانا دانا بصت لياسمين من فوق لتحت 
دانا : ” يا أهلن منوره يا ياسمين يا ترى جيا لمين هنا “
ياسمين : ” جيا لصحابي يا دانا ” 
دانا بقرف ” اه قولتيلي….بس حلو اوي الفستان دا….ابقي كلميني اجي انقيلك هدومك اصل ذوقي حلو اوي و هيعجبك ” 
ياسمين بنرفزه : ” اه ماهو واضح يا دانا… علي فكره وحش اوي الاسلوب اللي بتتكلمي بيه دا يريت تبقي أرقى من كدا “
دانا بغيظ : ” على فكره انا مش مضطره ارد عليكيي…..”
ياسمين مقاطعة دانا : ” والله ولا انا مضطره اسمع كلامك”
منى : ” بس يا بنات يلا يا ياسمين عشان نمشي ” 
ياسمين : ” سلام يا عسل ” 
و دانا فضلت متنرفزه و متغااظه 
البنات طلعو من الحفله و ركبو العربيه و مشيو 
في مكان تاني في الحفله 
أدهم : ” يلا يا جماعه بقا خلاص الحفله خلصت و عايزين ننام يلا بيتك بيتك ” 
أحد الحاضرين : ” هههههه انتا بتكلم بط يا أدهم ! “
أدهم : ” لا بكلم وز يلا يا جماعه و نورتوني جدا تصبحو علي خير ” 
و سلم هاني علي ادهم 
أدهم : ” مش هتبات معانا برضو ! “
هاني : ” مبعرفش ارتاح غير ف بيتي انتا عارف “
أدهم: “ماشي يا عم سلام “
في طريق البنات للبيت 
رقية : ” هيا البت دي مش شايلاكي من دماغها ليه ” 
ياسمين : “ربنا يهديها انتي عارفه اللي حصل لما عزمتنا على عيد ميلادها بقا من ساعتها و هيا كدا “
منى : ” لا بس انتي مسكتيلهاش يا ياسمين و يوم عيد ميلادها هيا اللي بدأت و هزقتك ادام الكل طبيعي ان احنا نتفق نغلط فيها زي ما غلطت فيكي هوا احنا مش اخوات ولا ايه ” 
ياسمين : ” اه هههههههه تقومو تزوقوها في البسين يا مجانين ” 
رقيه : ” طبعااا اي حاجه عشانك يا قلبي ” 
و وصلت ياسمين مني للبيت و روحت هيا و رقيه علي بيتهم
ركب هاني عربيتو و راح ليوسف عالكورنيش حسب المعاد اللي هاني قلو عليه
يوسف كان قاعد علي كرسي ادام النيل هناك و هاني لمحه ركن عربيته و راحلو 
هاني : بخ 
يوسف : يا سااتر يا رب رعبتني يا اخي احنا ف نص الليل “
هاني : ” ههههههههه اتعود يا عم…فسح شويه ” 
يوسف : ” اتفضل احكيلي بقا عن موضوع ادهم دا بالتفصيل ” 
هاني : ” ماشي يا يوسف اخد نفسي بس “
يوسف : ” لا اخلص ابويا زمانو قلق عليا الساعه عدت 12 يا هاني “
هاني حكي لأدهم كل حاجه من طقطق لسلامو عليكو حكالو عن طارق اللي ادهم أذاه و بعدين أثر عليه و سيبو مزاكرتو و فضل معاه لحد ما بقا بتاع سهرات و خروجات و مبقاش يروح الجامعه غير قليل اوي و حكاله عن جحود أدهم و حكالو عن عماد و إنهم كانو صحاب و فرق بينهم
هاني : ” بس يا سيدي هوا دا أدهم و تاريخه المهبب كان يوم اسود لما صدقتو “
يوسف : ” بجد عايز اضربك انتا عبيط يلا ازاي تصدق الكلام دا علي صحبك “
هاني بحزن : ” والله كنت غلطان يا يوسف و ندمان و اعتذرت لعماد كزا مره و هوا مش مسامحني خالص ” 
يوسف : ” خلاص يا عم فرفش بقا محلوله ان شاء الله “
هاني : ” المهم انا كدا قلتلك كل حاجه عن أدهم و اللي كان مخططلو انهاردا ضدك خد بالك منو بقا…..بس اللي هيجنني هوا ليه منفذش خطته انهاردا “
يوسف : ” الحمدلله يا هاني خلاص بقا “
هاني : ” ههههه ربنا يستر بقلك ايه ما تيجي نتمشي عالكورنيش شويه ” 
يوسف : ” بس يااد يلا نمشي يا عم ابويااا زمااانو قلق ” 
هاني : ” يلا طيب “
اتصل يوسف علي والده عشان يطمنو انه كويس و اتأسفلو انه اتأخر و انه جاي في الطريق
مر أسبوع عالجامعه 
و يوسف كان بيحاول يتجنب أدهم علي قد ما يقدر
و ف يوم من أيام الجاامعه 
وصل يوسف الجاامعه و سلم علي زمايله و سلم علي هاني و وقف معاه شوية 
ياسمين : ” انتا مجنون !! ما تحترم نفسك في ايه يا أدهم “
أدهم ببرود : ” في كل خير ما تيجي اعزمك علي كوباية حاجه حلوه يا حلوه “
ياسمين : “انتا اتجنت ايه اللي انتا بتقولو دا يااا *****” 
اتنرفز عليها ادهم و رفع ايدو و كان هيضربها و لكن………….
يتبع..
لقراءة الفصل السادس : اضغط هنا
لقراءة باقي حلقات الرواية : اضغط هنا
اقرأ أيضاً رواية اتخطفني لأكون له سجية للكاتبة وفاء كامل

اترك تعليقاً

لن يتم نشر عنوان بريدك الإلكتروني.

زر الذهاب إلى الأعلى